Esta sociedade comezou a súa andadura o 28 de agosto de 1920 co nome de "Hijos de Calo y Viduido". A súa directiva fundacional estaba composta por: presidente, Manuel Castro Juncal; vicepresidente, Ramón Seage; secretario, Manuel Martínez Seoane; vicesecretario, Domingo Framil Barreiro; tesoureiro, Vicente Viqueira Castro; vicetesoureiro, Manuel Chávez. Máis tarde foron Presidentes de Honra Manuel Castro Juncal e Miguel Recarey Soneira.
No seu regulamento de 1926 o seu fin prioritario era a ensinanza de nenos e adultos, creando para iso escolas nas parroquias de San Xoán de Calo e Santa María de Viduído. Segundo a acta nº 119 da reunión da xunta directiva da sociedade, teñen rematada a construción dos edificios onde se ían instalar as escolas
O 1 de xaneiro de 1968 entra a formar parte da "Federación de Sociedades Españolas de Cuba". Nese mesmo ano o 29 de maio participa na constitución "Comisión Coordinadora de las Sociedades Gallegas de Cuba".
En 1985, na Xunta Xeral Extraordinaria do día 17 de abril de 1985 debatiron a fusión coa "Unión Orensana", e o 25 de maio de 1985 pasan a denominarse "Unión Orensana, Calo y Viduido". A fusión durou unha década. En marzo de 1995 o Comité Xestor tramita a súa separación.
Na actualidade contan con preto de 70 socios, sendo o seu presidente Carlos Cabanelas Rodríguez.
Economista, sociólogo, profesor de socioloxía na Universidade de Santiago de Compostela
Sociedade de carácter comarcal creada na Habana en 1922, polos emigrantes de Carballiño (Ourense).
Os seus fins segundo a súa acta de inscrición no rexistro de Sociedades Españolas do 10 de decembro de 1932, foron fomentar e propagar a ensinanza gratuíta no Partido de Carballino, creando e sostendo colexios de ambos sexos nos seus concellos e parroquias, e fomentar a unión entre os fillos de Carballino residentes en Cuba.
Entre os presidentes da entidade están Jesús Pérez Cabo (fundador e primeiro presidente), Ruperto González y González (1924), Jesús Pérez Cabo (1928), Urbano González Iglesias (1933), Secundino Alvarez (1934) e Elisardo Atanés (1938).